Ja, Vegas bestaat!

De gedachte kan zich zomaar aan je opdringen, als je voor het eerst naar ’s werelds grootste gokwalhalla vliegt. Dat Las Vegas, zou dat eigenlijk wel echt bestaan? Een stad die volledig gebouwd is op de bereidheid van mensen in te zetten op verliesgevende weddenschappen. Op wiskundig onvermogen dus en, als dat het niet is, dan toch zeker wel op volmaakte onverschilligheid. Een stad bovendien die niet alleen een Vrijheidsbeeld herbergt, maar ook piramides, de Eiffeltoren en, waarom ook niet, Venetiaanse grachten. Het is amper voorstelbaar, vooral als je op dat moment elf kilometer boven de eindeloze Mojave-woestijn hangt. Je gaat je bijna afvragen of Vegas niet de ultieme hoax is. Had ik Casino Gambling for Dummies voor niets op mijn e-reader gezet?

De eerste slot machines op McCarran International Airport

De eerste slot machines op McCarran International Airport

Maar ik kan het nu officieel beamen: Vegas bestaat echt! Op 10 januari arriveerden Marike en ik er, na wat al een heerlijke vakantie was geweest bij haar familie in College Station, Texas. Als je eenmaal geland bent op McCarran International Airport verspilt de stad overigens geen seconde meer om zich in alle bombastische hevigheid aan je voor te stellen. Vanuit het vliegtuigraampje zie je al The Strip al met zijn talloze casino’s. Letterlijk naast het vliegveld, je hoeft alleen de weg over te steken, staat Mandalay Bay. Het is het eerste grote casino aan The Strip, die daarna zo’n zeven kilometer in noordelijke richting loopt. Wie echt niet kan wachten, kan trouwens ook al gokken op het vliegveld. De slot machines staan al klaar.

20150110_130150

Ja, Vegas bestaat!

Best Western Casino Royale

Wij namen ons intrek in het Best Western Casino Royale. Met 152 kamers een bescheiden hotelletje, zeker als je je bedenkt dat 15 van de 25 grootste hotels ter wereld aan dezelfde straat liggen. Maar een prima hotel, goed gelegen op The Strip. In de hotelkamer zouden we trouwens weinig zijn, daarvoor kom je natuurlijk niet naar Vegas. We begaven ons dus ook direct op The Strip, met twee concrete doelen: ultiem genieten en proberen daarbij niet blut te raken. Dat is best een uitdaging, zo lazen we in onze reisgids: het enige doel van Vegas is om de toerist van zijn geld te ontdoen. Juist. Dat geld hoef je zeker niet alleen aan roulette, craps of het Wheel of Fortune te spenderen. Want hoewel Vegas overal bekend staat als de gokstad bij uitstek, is het vooral ook een stad die volop entertainment biedt.

20150112_143809

Gokje wagen! :-)

Vooraf vroegen we ons af hoe leuk we Vegas eigenlijk zouden vinden, vooral ook omdat het een stad is met heel veel prikkels, waar alles draait om gokken en geld (dachten we). Maar we concludeerden vrij snel: Vegas is voor herhaling vatbaar. Of het nu ligt aan het lekkere klimaat (althans, in januari), de palmbomen, of de muziek die overal op straat uit de boxen klinkt, Vegas is ontzettend relaxt. Mensen komen er om een paar dagen weg te zijn van hun gewone leventje en ondertussen een gokje te wagen en dat zorgt voor een leuke, ontspannen sfeer.

Bellagio

Bellagio

Enkele hoogtepunten van onze vakantie:

O by Cirque du Soleil

‘O’ is een van de acht permanente voorstellingen van artiestencollectief Cirque du Soleil in Las Vegas. De show, een combinatie van theater, acrobatiek en muziek, draait volledig om het thema water. Het podium, waarin talloze kleine gaatjes zitten, kan naar beneden, waardoor het een zwembad wordt. Alleen die constructie is natuurlijk al geweldig, maar de show zelf is helemaal adembenemend. Het onderstaande Youtube-filmpje doet niet eens echt recht aan het geheel, maar geeft wel een kleine impressie. Mocht je ooit in Vegas zijn, dan zou ik een show van Cirque du Soleil zeker niet overslaan.

Fonteinen van Bellagio

Bij het casino Bellagio vroegen ze zich ooit af op welke manier ze hun rijkdom het beste konden etaleren. En welk goed is nou schaarser in een gortdroge woestijn dan water? Sindsdien is er de hele dag door elk half uur en ’s avonds ieder kwartier een fonteinshow. Wij zijn hier tijdens ons verblijf de nodige keren geweest, want de show verveelt nooit en is bovendien elke keer een tikkeltje anders. Ook de muziek (het Amerikaans volkslied, bijvoorbeeld) varieert steeds. De fonteinen spelen overigens een belangrijke rol in de slotscene van Ocean’s Eleven (een absolute aanrader, mocht je tot de enkelingen behoren die deze film nog niet gezien hebben), zoals je hieronder ziet. Daar weer onder zie je trouwens een filmpje dat ik zelf heb gemaakt.

De casino’s

De grootste attracties van Vegas, natuurlijk. Ieder casino is een doolhof op zich. Niet vreemd, want casinobazen hebben er natuurlijk geen baat bij dat je snel je weg naar buiten weer weet te vinden. Om die reden hangen er ook nergens klokken in het casino. Je zou tijdens je roulettesessie maar geconfronteerd worden met het feit dat het al elf uur ’s avonds is en dus misschien wel tijd wordt voor het avondeten. Ieder casino heeft zijn eigen sfeer. Aria, waar poker voor de hoogste limieten in Vegas wordt gespeeld, en Bellagio hebben een luxe uitstraling. Helemaal als je het vergelijkt met bijvoorbeeld Flamingo of Planet Hollywood. Ieder casino heeft ook wel zijn eigen bijzonderheid. The Venetian bijvoorbeeld, met zijn eigen Venetiaanse grachten (heel kitsch en stiekem ook best wel tof) of Ceasar’s palace, dat geheel in Romeinse stijl is opgetrokken. Allemaal hebben ze echter ook een belangrijke overeenkomst: de dollars wisselen bijzonder snel van eigenaar. In de eindeloze rijen slot machines bijvoorbeeld of aan de craps-tafels, waar iedereen altijd de grootste lol heeft.

Grand Canyon

Na een paar dagen in Vegas is het ook wel heel lekker om er even tussenuit te gaan. Op maandag stonden we dus al vroeg op een bus te wachten die ons naar de Grand Canyon zou brengen. Een uur te vroeg zelfs, want we hadden ons een beetje in de tijd vergist. Toen de bus dan toch eindelijk kwam, reden we naar het vliegveld van het nabijgelegen Boulder City. Daar moesten we bij het inchecken een formuliertje ondertekenen dat ze ons gewaarschuwd hadden voor slecht weer. Die ochtend waren er namelijk al enkele vluchten onverrichter zaken teruggekeerd, omdat het veel te bewolkt was om de canyon te aanschouwen. Dat verbaasde ons, want we zagen op dat moment geen wolkje aan de lucht.

20150112_123619

Grand Canyon

 

Stoertje!

Stoertje!

We gingen nog even buiten rondlopen, maar werden al snel omgeroepen voor onze vlucht (“Marike and Dennis from the Netherlands. Really, from the Netherlands.”). Eerlijk gezegd had ik een paar jaar geleden nooit verwacht dat ik nog eens in zo’n klein (hobbelend?) vliegtuigje zou stappen, maar die ochtend kon ik niet wachten en was ik ook totaal niet zenuwachtig. Ik was vooral heel benieuwd naar de Grand Canyon. Maar toen we eenmaal opgestegen waren en over een paar bergen vlogen, zagen we alleen maar een oneindig wolkendek. Gelukkig was het wel even vliegen en hoe dichter we bij de Grand Canyon kwamen, die hemelsbreed nog geen honderd kilometer van Boulder City ligt, hoe minder bewolking er was. En toen we eenmaal de westkant van het nationale park bereikten, werd ons gauw duidelijk waarom de Grand Canyon een van de zeven natuurlijke wereldwonderen is. Prachtig en spectaculair om te zien, helemaal als je dan bedenkt dat dat ‘kleine’ riviertje de Colorado River er miljoenen jaren over heeft gedaan om dit fascinerende schouwspel te creëren. Hieronder zie je het filmpje dat ik in het vliegtuig maakte.

Gokken

Hebben jullie dan helemaal niet gegokt, zul je je afvragen. Natuurlijk heb ik wel gepokerd, maar daarover in een andere post meer. Deze is namelijk al vrij lang en als ik eenmaal over poker begin te praten, nou, dan weet je het wel. Ons gokavontuur bereikte een hoogtepunt op de laatste avond, toen we nog heel even wilde gaan gokken. Niet te lang, want we wilden met een lange reis voor de boeg en een zeer vroeg vertrektijdstip een goede nachtrust pakken. Nou, die nachtrust bleef uiteindelijk beperkt tot drie uurtjes en dat was voornamelijk te wijten aan de videopokerkasten in het casino van ons hotel. Daar belandden we doordat we werkelijk niets begrepen van alle andere slot machines in het casino (hoe ingewikkeld kun je het maken?) en een gokspel dat wel wat weg had van poker opeens heel interessant leek. Bij videopoker maak je handcombinaties die overeenkomen met het echte poker en word je op basis daarvan uitbetaald.

Only in Vegas!

Only in Vegas!

Hoewel bijna alle gokspellen een negatieve verwachtingswaarde hebben, is de uitbetaling bij videopoker vaak bijna honderd procent. Combineer dat met het feit dat het casino voor ons allebei onze eerste twintig dollar verlies betaalde en wij zagen ineens een winstgevende propositie. Voor het verhaal zou het uiteraard mooi zijn als we die verzilverd hadden en met winst huiswaarts keerden, maar helaas raakte onze portemonnee vooral leger. Daar kon zelfs het inderhaast van de hotelkamer gehaalde boek Casino Gambling for Dummies (voor wie het nog niet was opgevallen, wij zijn nerds!) geen verandering in brengen. Maar, dat mocht de pret niet drukken, want we hadden een heerlijke avond!

En dat is uiteindelijk ook wel de kern van Vegas: je keert waarschijnlijk naar huis met minder geld, maar wel met een boel prachtige ervaringen (waarvan ik er voor mijn gevoel in deze 1.500 woorden maar een paar heb beschreven). Dat was voor ons zeker het geval, toen we de volgende ochtend, vier dagen na onze aankomst, weer op McCarran stonden. Met kleine oogjes, maar met een prachtige vakantie om op terug te kijken!

 

Ja, ik wil dit delen!Share on FacebookShare on Google+Tweet about this on Twitter